باید برخاست؛ آقای شهید ایران

در این پیچ تاریخی سختی های زیادی در راه است. باید برخاست، آقای شهید ایران در آستان مقدس رضوی به دیار باقی بدرقه خواهد شد. امروز مردم ایران با ابر مردی کشور دوست و مجاهدی خداحافظی میکنند که تمام عمر خویش را در راه ایران و خدمت به آن سپری کرد و چیزی کم نگذاشت. 🇮🇷

پیچ تاریخی

در این پیچ تاریخی سختی‌های زیادی در راه است.

در این پیچ خیطر تاریخ، آن‌جا که گردنه‌های پرشیب حوادث یک به‌ یک سر برمی‌آورند و افق از غبار فتنه ها تیره می‌شود، سختی های بسیاری چون طوفانی خاموش در راه است؛ دشواری هایی که نه از جنس سنگ و صخره، که از جنس صبوری و ایستادگی در برابر تندباد ناباورانه تقدیرند.

گویی تقدیر این مرزوبوم بار دیگر بر لبه پرتگاهی ایستاده و از مردان مرد، عبور از این گردنه سخت را طلب می‌کند؛ از ملتی که آموخته‌اند در آتش ابتلائات، قامت خم نکنند و در هیاهوی تاریخ، چراغ ایمان و همبستگی را فروزان نگه دارند.

باید برخاست

امروز باید برخاست، قرار است آقای شهید ایران را در آستان مقدس رضوی به دیار باقی بدرقه کنیم.

امروز اما نه روز نشستن و زانوی غم در آغوش کشیدن، که روز برخاستن است؛ برخاستنی به بلندای عزم ملتی که آمده‌اند تا سرو سرفراز خود را بر دوش، تا مشهد جان و پنجره فولاد آسمان، بدرقه کنند.

قرار است در جوار بارگاه منور حضرت ثامن‌ الحجج، علی بن موسی الرضا (ع)، در آن آستان قدس رضوی که خود پناه دل های بی‌ قرار و شفاعت‌ خانه عاشقان است، «آقای شهید ایران»، را به دیار باقی روانه سازیم؛ به سرایی که در آن نه فراقی هست، نه خستگی جهاد.

گویی تمام گلدسته ها و کتیبه های صحن آزادی حرم، امروز به نجوایی جانسوز لب گشوده‌اند و گنبد طلایی امام رأفت، خم شده تا این پیکر پاک را در آغوش آسمانی ترین مأوای زمینی، آرام گیرد.

آقای شهید ایران

امروز مردم ایران با ابرمردی کشور دوست و مجاهدی خداحافظی می کنند که تمام عمر خویش را در راه ایران و خدمت به آن سپری کرد و چیزی کم نگذاشت.

امروز مردم نجیب ایران، از کرانه های خلیج همیشه فارس تا قلّه های استوار سبلان، از کوچه های خاطره انگیز شهرها تا روستاهای آرمیده در دامن زاگرس، با ابرمردی خداحافظی می کنند که واژه «ایران» برایش نه یک لفظ، که تاروپود جانش بود؛ ابرمردی که وسعت روحش همه جغرافیای این سرزمین را در بر می‌گرفت و در دلش، عشق به وطن با عرفان و مجاهدت گره خورده بود.

او مجاهدی خستگی ناپذیر و خدمتگزاری صادق بود که عمر شریف و لحظه لحظه حیاتش را وقف سربلندی ایران و گره گشایی از کار مردم کرد؛ در میان ما زیست، در کنار ما رنج کشید، برای آبادی ایران شب و روز نشناخت و چیزی کم نگذاشت – نه در میدان عمل، نه در صفای باطن، نه در آن تواضعی که نشان عظمت روحش بود.

اکنون کاروان این وداع باشکوه، فریاد بی صدای ملتی است که می داند چنین سرمایه هایی تکرارناشدنی اند، اما راهشان هرگز بی رهرو نمی‌ماند.

قائد شهید

بعد از شهید جمهور این غمی بزرگ و عمیق است که در دلهای ماست.

امروز باید برخاست تا تاریح فراموش نکند که بزرگ مردی همراه با خانواده اش توسط بدترین افراد در خانه اش و در ماه مبارک رمضان و با زبان روزه به شهادت رسید. مانند جد بزرگش امام حسین (ع) همراه با خانواده اش تشنه لب به شهادت رسید.

مردم عزادار امروز با مشت های گرده خود فریاد خونخواهی سر میدهند و پرچم های قرمز یالثارات الحسین (ع) و خون خواهی را برافراشته نگاه میدارند تا انتقام خونت گرفته شود.

خون رهبر و آقای شهید ایران بر روی زمین نخواهد ماند و جنایتکاران در راس آن رئیس جمهور تروریستی آمریکا و نخست وزیر رژیم صهیونیستی حتما مجازات خواهند شد و این زمینه ساز نابودی رژیم صهیونیستی و آزادی قدس خواهد بود.

دشمنان را از این اقدام خود پشیمان خواهیم کرد تا بدانند که ما دست از خونخواهی رهبر شهید خود برنخواهیم داشت و این آغاز یک پایان دردناک برای آنهاست.

غربت بس است…

دیری است زآشیانه جدا مانده‌ای «امین»
غربت بس است رو سوی آن کوی و بام کن

زندگینامه‌ی حضرت آیت‌الله‌العظمی شهید سیدعلی حسینی خامنه‌ای

#رهبر_شهید #قائد_شهید #باید_برخاست